Gdyby ktoś z Was powiedział mi rok temu, że dziś będę zaproszony do najważniejszego gremium doradczego uczelni wyższej – Konwentu, połechtałby moje ego, wyjątkowo mocno. Jeszcze bardziej, kiedy chodzić będzie o Konwent i uczelnie, imienia, patrona jednego z najciekawszych i najbarwniejszych postaci polskiego życia intelektualnego w drugiej połowie XX wieku – Józefa Tischnera – nauczyciela wolności, solidarności i niesłabnącej nadziei. I proszę, stało się! 🙏

Ale dziś nie ma ego, bo po prostu wiem, jeszcze bardziej czuję, że wybór i zaproszenie to nieprzypadkowe, bo „podobne umysły się przyciągają” i tyle wiemy o sobie ile nas sprawdzono, bo członkowie Konwentu podzielają i sami „dają świadectwo” tischnerowskich wartości. Dlatego doceniam to zaproszenie, ze strony obecnej Pani rektor Wyższa Szkoła Europejska Anna Siewierska-Chmaj. Symboliczne jeszcze bardziej, kiedy i uczelnia i ja, świętujemy swoje „15-lecia” działalności, przypadek? Wszystko dzieje się po coś 🙏 Czytając poniższe wiem, że trafiłem na swój autorytet, nie tylko w działaniu ale i to, co w sercu… Dziś, mogę być częścią i kontynuować Jego dzieło…

Józef Tischner – o sobie zawsze mówił, że najpierw jest człowiekiem, potem filozofem, potem długo, długo nic, a dopiero później księdzem. Wybitny filozof, utalentowany publicysta, ceniony duszpasterz i komentator naszej rzeczywistości, bezlitosny w polemikach, a jednocześnie otwarty na różnorodność opinii i przekonań. Bez wątpienie budził on zaufanie jako człowiek, inspirował i pobudzał do myślenia jako filozof, a także nauczał dojrzałej i świadomej wiary jaki kapłan. Ksiądz Józef Tischner został zapamiętany jako nauczyciel wolności, solidarności i niesłabnącej nadziei.

Do historii przeszedł jako autor „Etyki solidarności” – książki opisującej etyczny fundament ruchu społecznego, który wpłynął na kształt współczesnego świata. Przez całe swoje życie był blisko związany ze środowiskiem „Tygodnika Powszechnego” i Społecznego Instytutu Wydawniczego „Znak”. Autor wielu książek, w tym dzieł filozoficznych, zbiorów szkiców i esejów poświęconych problematyce filozoficznej, społecznej i religijnej. Współzałożyciel i prezydent Instytutu Nauk o Człowieku w Wiedniu (1981). W roku 1993 otrzymał Nagrodę Polskiego PEN Clubu (w kategorii „za twórczość poetycką, prozatorską i eseistyczną”). Honorowe doktoraty przyznały mu Uniwersytet Łódzki i Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Krakowie. Kawaler Orderu Orła Białego (1999).


➡️ www.wse.krakow.pl/pl/uczelnia
➡️ www.jaroslawwaskiewicz.com